મોરપિચ્છ

થોડા જુદાં જુદાં રંગોનો સુંદર સમન્વય...

Sunday, August 13, 2006

એણે કાંટો કાઢીને - વિનોદ જોષી



એણે કાટો કાઢીને મને દઇ દીધું ફૂલ
હું તો છાતીમાં સંઘરીને લાવી બુલબુલ...

પછી ઢોલિયે જરાક પડી આડી તો,
અરે ! અરે ! ટહુકાથી ફાટફાટ ચોળી,
ઓશીકે બાથ ભરી લીઘી તો,
ફર્ર દઇ ઊડી પતંગિયાની ટોળી;

મારે કંદોરે લળી પડી મોતીની ઝૂલ,
મેં તો શરમાતી ઓઢણીમાં સંતાડી ભૂલ.

હવે દીવો ઠારું? કે પછી દઇ દઉં કમાડ?
હું તો મૂંઝારે રેબઝેબ બેઠી,
આઘી વઈ જાઉં પછી ઓરી થઇ જાઉં
પછી પગલું માંડું તો પડું હેઠી!

હું તો પડછાયો પાથરીને કરતી 'તી મૂલ,
કોઇ મારામાં ઓગળીને પરબારું ડૂલ...

3 Comments:

At 3:33 AM, Anonymous અમિત said...

હું તો પડછાયો પાથરીને કરતી 'તી મૂલ,
કોઇ મારામાં ઓગળીને પરબારું ડૂલ...

બહુ જ સુંદર રચના,
ગામઠી શબ્દો થી રસસભર ...
આભાર.

 
At 1:00 PM, Anonymous Dhaval said...

સુંદર !

 
At 9:57 AM, Blogger manvant said...

કોઇ મારામાં ઓગળીને પરભારું ડૂલ !
કોણ ઓગળ્યું હશે ?.... આભાર !

 

Post a Comment

<< Home